Milli Eğitim Bakanlığı’nın, 27 yaş üzerindeki bireylerin özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinden yararlanmasını kaldırmayı planladığı yönündeki düzenleme, hem bireysel haklar hem de toplumsal sorumluluk açısından ciddi kaygılar doğurmaktadır.
Özel eğitim ve rehabilitasyon; sosyal, duygusal ve fiziksel gelişimi destekleyen, yaşla sınırlanamayacak bir ihtiyaçtır. Bu alanlardaki gereksinimler 27 yaşından sonra ortadan kalkmamakta, aksine yaşam boyu destek gerektirebilmektedir. Bu nedenle söz konusu düzenleme, “eğitimde yaşa takılanlar” gibi yeni ve adaletsiz bir kavramın ortaya çıkmasına neden olmaktadır.
Uygulamanın hayata geçirilmesi halinde, halihazırda rehabilitasyon merkezlerinden eğitim alan bireylerin yaklaşık %20’si bu haklardan mahrum kalacaktır. Bu durum yalnızca özel gereksinimli bireyleri ve ailelerini değil; aynı zamanda rehabilitasyon merkezlerinde görev yapan öğretmenleri de doğrudan etkileyecektir. Öğretmen istihdamının azalması, zaten zor koşullarda ve çoğu zaman asgari ücretle iş bulmakta güçlük çeken eğitimciler için daha büyük sorunlar doğuracaktır.
Yorumlar
Kalan Karakter: